Op dit ogenblik ziet het er niet naar uit dat alle geplande klimaatregelingen succesvol zijn.

• Enorme bureaucratie belemmert investeringen

• Verkoop van wagens die minder CO2 uitstoten daalt; verkoop wagens die veel uitstoten stijgt.

• Achterstand op gebied van hernieuwbare energie tegenover andere EU- landen.

• 2 Luikse ovens (Arcelormittal) worden langer open gehouden wat ons tevens een stuk verder van Kyoto brengt. Arcelormittal stelt in 60 landen, waaronder België, 320.000 mensen te werk. De spanning tussen werkgelegenheid en milieu komt hier duidelijk naar boven.

• Onzekerheid omtrent het verloop van de sluiting van de kerncentrales zorgt voor onzekerheid van investeerders in hernieuwbare energie.

Het klimaatdossier is een gedeelde bevoegdheid. Elke overheid voert op haar terreinen een klimaatbeleid. De federale bevoegdheden zijn ondermeer fiscaliteit, productbeleid, Noordzee, accijnzen op brandstoffen, nationale luchthaven, spoorwegen, technische normering voertuigen, productie + transport van elektriciteit, vervoer en productie van energie.

De gewestelijke bevoegdheden zijn ondermeer natuurbehoud, netten voor warmtevoorziening, hernieuwbare energie, rationeel energiegebruik, zeehavens, openbaar stads- en streekvervoer, ruimtelijke ordening, industrieterreinen,…

De verschillende overheden moeten meer op elkaar afgestemd worden.
De Federale Raad Duurzame ontwikkeling spreekt van een tekort aan harmonisatie, integratie en coördinatie tussen de verschillende Belgische beleidsinstanties.

Het nationaal klimaatsplan bundelt de maatregelen die de verschillende overheden nemen omtrent de klimaatverandering. Echter, dit is slechts een reeks naast elkaar geplande maatregelen door verschillende machtsniveaus en departementen genomen.
Er is enkel sprake van korte termijndoelstellingen en er zijn geen echte reductiedoelstellingen.